Een van de olifanten in de kamer: de inflatie

Inflatie: de onderschatte factor in uw beleggingsbeslissingen

Wie de financiële pers volgt, leest vooral over kunstmatige intelligentie, defensie-uitgaven en geopolitieke spanningen. Toch is er een factor die al jaren hardnekkig aanwezig blijft, maar merkwaardig weinig aandacht krijgt: inflatie. Terwijl centrale banken wereldwijd hun doelstellingen qua controle op inflatie missen, lijken we deze olifant in de kamer collectief te negeren.

Waarom inflatie uit beeld verdwijnt

De markten hebben hun focus verlegd naar thema's die urgenter lijken. AI-ontwikkelingen beheersen de voorpagina's, defensie-aandelen profiteren van geopolitieke onrust, en energiebevoorrading blijft een brandhaard in Europa. Deze onderwerpen zijn zonder twijfel relevant voor beleggers, maar ze overschaduwen een fundamentele realiteit: de inflatie blijft structureel hoger dan de doelstellingen van centrale banken. Dat ondervinden we allemaal dagelijks aan den lijve. 

Opvallend genoeg verdwijnt ook duurzaamheid steeds meer van de beleggingsradar. Waar klimaatrisico's enkele jaren geleden nog prominent op de agenda stonden, lijken ze nu naar de achtergrond verschoven. Net als inflatie is klimaatverandering geen kwestie die vanzelf verdwijnt door er niet naar te kijken. En het is niet één zomer vol bosbranden en recordtemperaturen die ervoor zal zorgen dat we dit fenomeen de aandacht geven die het verdient.  

Het lijkt erop alsof de beleidsmakers de (te hoge) inflatie als vanzelfsprekend zijn gaan vinden. 

Inflatie, obligatierentes en begrotingstekorten: het verband uitgelegd

Om te begrijpen waarom inflatie belangrijk blijft, moeten we kijken naar de samenhang met obligatierentes en overheidsfinanciën. Neem de Verenigde Staten als voorbeeld: een land dat al jaren met aanhoudende begrotingstekorten kampt.

Inflatie leidt tot hogere rentes op staatsobligaties. Beleggers eisen compensatie voor de koopkrachtvermindering die zij verwachten. Wanneer een overheid daarnaast structurele tekorten vertoont en voortdurend geld moet lenen, ontstaat een tweede opwaartse druk op de rente. De markt begint te twijfelen: wordt dat begrotingstekort ooit aangepakt? Als het antwoord ontkennend lijkt, eisen obligatiehouders een nog hogere rentevergoeding voor het risico dat ze nemen.

Dit mechanisme zien we momenteel in de VS. De publiek verhandelbare schuld bedraagt inmiddels meer dan 100 procent van het bruto binnenlands product. Over de eerste tien maanden van het begrotingsjaar stond een tekort van 1.800 miljard dollar genoteerd, met rentelasten van 931 miljard dollar. Dat is vergelijkbaar met de uitgaven aan Medicare en zelfs hoger dan het defensiebudget van 804 miljard dollar.

Deze cijfers illustreren hoe inflatie en begrotingsdiscipline met elkaar verweven zijn. Voor beleggers betekent dit dat inflatie niet enkel een abstracte economische indicator is, maar een factor met concrete gevolgen voor obligatiemarkten en uiteindelijk ook voor de waardering van andere activa.

Amerikaanse obligatierentes: wat zeggen de recente ontwikkelingen?

Deze cijfers zijn geen reden tot paniek, maar ze verdienen wel aandacht. Ze signaleren dat beleggers meer vergoeding eisen voor langlopende leningen aan de Amerikaanse overheid. Twee factoren spelen hierbij een rol:

• Inflatierisico: de Federal Reserve mist al vijf jaar haar doelstelling van 2 procent inflatie. Aanhoudend hogere prijsstijgingen vreten de nominale coupon op, vooral bij langlopende obligaties.
• Begrotingsdiscipline: het gebrek aan politieke wil om het tekort aan te pakken, ongeacht welke partij aan de macht is, verhoogt het risico voor obligatiehouders.

Voor Europese beleggers is dit niet louter Amerikaans nieuws. Renteontwikkelingen in de VS hebben invloed op kapitaalstromen wereldwijd en beïnvloeden ook de waardering van Europese activa. Bovendien kampen verschillende Europese landen eveneens met schuldenproblematiek en inflatiedruk. Hoe we het ook draaien of keren, op een of andere manier financieren wij als "de rest van de wereld" het VS-begrotingsdeficit. 

Is inflatie automatisch slecht voor aandelenmarkten?

De vraag die veel beleggers bezighoudt: betekenen hogere inflatie en stijgende obligatierentes automatisch lagere aandelenkoersen? Het antwoord is genuanceerder dan u wellicht verwacht.

Historisch onderzoek naar de MSCI EMU-index (Europese Economische en Monetaire Unie) over de periode 1996-2025 laat een verrassend beeld zien. Er bestaat geen eenduidig verband tussen periodes van hoge inflatie en zwakke aandelenrendementen. Sterker nog:

• Aandelenrendementen kunnen sterk, zwak of gemiddeld zijn tijdens periodes van hoge inflatie
• In 22 van de afgelopen 30 jaar waren aandelenrendementen positief, zelfs na correctie voor inflatie
• De MSCI EMU-index behaalde over deze periode een gemiddeld jaarrendement van 5,4 procent na aftrek van inflatie

Met dank aan Dimensional voor het heldere overzicht

Dit betekent dat aandelen over langere termijn wel degelijk koopkracht kunnen beschermen en zelfs laten groeien, ondanks periodes van verhoogde inflatie. Het jaar 2021 kende bijvoorbeeld relatief sterke rendementen terwijl inflatie opliep, maar 2022 was teleurstellend ondanks vergelijkbare inflatieniveaus.

De les is duidelijk: inflatie op zich bepaalt niet het lot van aandelenmarkten. Andere factoren zoals winstgroei, waarderingen, monetair beleid en beleggerssentiment spelen minstens even belangrijke rollen.

Wat betekent dit voor uw vermogensopbouw?

Bij Cring geloven we in een evenwichtige benadering. Inflatie mag niet genegeerd worden, maar is evenmin reden voor dramatische beslissingen of paniekverkopen. In plaats daarvan vraagt het om doordachte strategieën die passen bij uw persoonlijke situatie en doelstellingen.

Hiervoor kan je altijd bij ons terecht. Samen maken wij een plan met een onderbouwde strategie. Daarin wordt inflatie meegenomen als nu eenmaal aanwezige olifant. Beter hem identificeren en ageren in plaat van te doen alsof hij er niet is. 

Inflatie verdient een structurele plek in uw beleggingsoverwegingen, maar hoeft geen hoofdrol te spelen. De geschiedenis leert dat gedisciplineerde, op de lange termijngerichte beleggers inflatie kunnen verslaan met een goed opgebouwde portefeuille.

Tegelijkertijd is waakzaamheid geboden. Centrale banken worstelen al jaren met hun inflatiedoelstellingen, en structurele tekorten bij grote economieën zoals de VS houden de druk op obligatierentes in stand. Dit zijn geen kortetermijnverschijnselen die vanzelf verdwijnen.

Dus we kennen de kleur van de olifant. Nu er nog naar handelen. 

Tot later. 

Lieven

0475 23 93 97

Master in de personal financial planning

Disclaimer

 De informatie in deze tekst is alleen bedoeld als achtergrondinformatie voor de ontvanger en voor   gebruik door hem.  Ze werd opgesteld met de beste bedoelingen en zonder enige garantie op of streven naar correctheid en volledigheid. Cring heeft gegronde redenen om aan te nemen dat alle feitelijke informatie hierin waar is op de datum van de tekst. Het betreft geen beleggingsadvies, ook geen aanbeveling, en ook geen aanbod tot verkoop van enige dienst of product en het is niet bedoeld als een voldoende basis om een beleggingsbeslissing te nemen. Vooraleer te handelen op basis van informatie uit dit document, moet u zich afvragen of het geschikt is voor uw specifieke omstandigheden en indien geschikt, professioneel advies zoeken. Het is de verantwoordelijkheid van elke persoon die een aankoop wil doen om kennis te nemen van alle toepasselijke wetgeving en reglementering en die ook na te leven. Ongeoorloofde reproductie of verspreiding van dit materiaal is ten strengste verboden. Cring aanvaardt geen verantwoordelijkheid voor verlies resulterend uit het gebruik van de hierin bevatte informatie.